Lees nu: WHAT WE WEAR: Lilou in 3 verschillende pakjes

“Eieren zoeken in het ziekenhuis” – Deel 2


13 maart 2018


hormonen eieren zoeken in het ziekenhuis Sandra kinderwens
<

Vorige maand vertelde ik jullie in ‘Eieren zoeken in het ziekenhuis (deel 1)’ over mijn behandeling én hoe humor mij op de been hield. Vandaag kunnen jullie het vervolg lezen. Want hoe liep het spannende telefoontje af…

Lees ook het eerste deel van Sandra: “Eieren zoeken in het ziekenhuis” – Deel 1

eiren zoeken in het ziekenhuis Sandra kinderwens

Het telefoontje

Mijn hart klopt nog altijd in mijn keel en ik kijk mijn man aan. Vier embryo’s, we hebben vier embryo’s! Een enorme opluchting, ik kan alleen maar huilen van blijdschap. Wellicht zullen er nu lotgenoten zijn die denken ‘Vier? Niet meer…?’. Dat kan ik goed begrijpen, want vier is geen opbrengst om euforisch over te zijn. Maar als je voorheen maar een tot twee eicellen hebt die bevrucht worden, is vier ineens heel veel.

Wij mogen ’s middags naar het ziekenhuis komen voor de terugplaatsing!

echo eiren zoeken in het ziekenhuis Sandra kinderwens

Terugplaatsing

Tijdens de terugplaatsing heb ik naar het beeldscherm gekeken, naar het moment dat de laborant het petrischaaltje onder de microscoop legde en ons prachtige embryo zichtbaar werd. Vervolgens wordt deze opgezogen en ingebracht met een katheter. Ik ben zwanger! Met betraande ogen kijk ik naar een monitor waarop we konden zien hoe het embryo in mijn buik werd gebracht. Een minuscuul klompje van acht cellen. We hebben er zelfs een foto van.

Weinig romantisch aan

Helaas is de romantiek wel ver te zoeken. Voor ons geen gepassioneerde vrijpartij. Geen kledingstukken door het hele huis. Niet dat moment waarop je elkaar in de ogen kijkt en allebei weet dat dit het begin van een nieuw leven moet zijn. Nee zo ging het niet. Onze ‘vrijpartij’ was in het laboratorium.

Voorafgaand aan de punctie begon het ook al verre van romantisch: in het rukkamertje. Kamer A of B met daarin een leren plakbankje, boekjes die je eigenlijk niet durft aan te raken, een dvd die er al jaren ligt. Zelfs de wachtkamer is honderd keer meer opwindender. Wij vrouwen hebben het misschien zwaar met het injecteren, maar ook de mannen hebben het wat dit betreft niet makkelijk.

poezenbollen eieren zoeken in het ziekenhuis Sandra kinderwens

Poezenbollen cq. behangplaksel

Na de punctie begin ik standaard met 3 keer daags 2 bolletjes utrogestan. Noem het gerust poezenbollen cq. behangplaksel. Je brengt ze vaginaal in, eventueel met een inbrenghulsel. Dit is om het baarmoederslijmvlies dik te houden. Met de medicatie zorg je ervoor dat je baarmoederslijmvlies lekker dik wordt zodat het embryo goed kan innestelen.

Ik weet nog goed dat ik tijdens de eerste terugplaatsing tegen de gynaecoloog zei: ‘schrik niet hoor, want het is echt een viezigheid downstairs.’Het is hardnekkig spul, het plakt overal daar waar je niet wilt dat het plakt. Gelukkig bleek al snel dat dit heel normaal is. En dat het juist goed is als het te veel aan utrogestan uit je lichaam stroomt. Alles voor het goede doel zullen we maar zeggen.

Spannende wachtweken

En dan breken er twee spannende weken aan: de wachtweken. Tijdens deze weken moet ik de poezenbollen blijven inbrengen. Downstairs wordt het steeds gezelliger, nog even en ik kan een muurtje behangen zo lijkt het.

Twee weken na de punctie mag je testen. De eerste wachtweek ging meestal relatief snel voor mijn gevoel, maar de tweede week had ik het altijd zwaar. Die laatste week had ik afleiding nodig, en nam de spanning met de dag toe. Het moment dat je over een staafje mag plassen, hoopt dat er twee streepjes verschijnen, komt steeds dichterbij. Spannend, want als de test negatief is dan is ook deze poging wéér mislukt. Je durft elkaar amper nog aan te kijken, en zeker niet naar de test te kijken. Je kent het verdriet, de teleurstelling.

En ook nu liegt de test niet. Ook dit embryo is niet blijven plakken, is zich niet gaan innestelen. De teststreep bleef wit, spierwit! Tranen rollen over mijn wangen, en blijven stromen.

De 3 embryo’s die we nog over hadden zijn ingevroren. Deze zijn teruggeplaatst in de maanden die volgden. Maar helaas, ook toen bleef de teststreep wit. Ik heb nooit twee roze streepjes mogen zien. Na alle jaren van vruchtbaarheidsbehandelingen is ons wiegje leeg.

hormonen quote Sandra kinderwens

De hormonen nemen het over

Vrouwen die in het traject zitten zullen het herkennen, en ook hun partners zouden dit artikel eigenlijk moeten lezen. Want lieve mannen, met de lading hormonen die wij ons dagelijks injecteren kunnen wij van het ene op het andere moment veranderen in een (boze) heks! Wij zijn onszelf niet tijdens de behandelingen, de hormonen nemen ons lichaam volledig over. En dus ook ons gedrag. Wat je als man op dat moment ook doet, het maakt weinig uit. Niet reageren is niet goed, wel reageren is niet goed. Niets is goed. Maar wees gerust lieve mannen: dit is tijdelijk!

Mijn man kan het beamen, hij heeft het niet altijd makkelijk gehad met mij. Daarom ben ik onwijs trots op hem, want hij was er voor mij. Hij was er altijd. Hij was mijn steun en toeverlaat tijdens het traject. Hij was de man die moest dealen met mijn hormonen. En dat is hij nog steeds! Ondanks dat het traject niet altijd makkelijk is, vond ik het fijn om dit destijds te kunnen delen met vrienden. Vrienden die het verdriet helaas ook kennen, die de hormonen kennen, de teleurstelling én de beruchte poezenbollen. Waar mijn vriendin en ik uren konden kletsen en huilen, konden de mannen ook bij elkaar terecht. Want zij konden heerlijk losgaan over hoe erg hun vrouwen tijdelijk waren veranderd in een heks!

maandverband eieren zoeken in het ziekenhuis Sandra kinderwens

Loslaten

Vaak kreeg ik te horen dat ik het moest loslaten, ik was er volgens anderen veel te veel mee bezig. Maar wat mensen niet weten: het beheerste mijn leven. Ik leefde van medicatie naar medicatie, van echo naar echo, van teleurstelling naar teleurstelling. Niet zo gek als het alarm continu afgaat omdat je moet weer iets moet doen. Een paar keer per dag injecteren, medicijnen slikken of vaginaal inbrengen. En dat allemaal volgens een strak schema. Een schema waarbij geen rekening werd gehouden met werk, afspraken etc.

Ondanks het feit dat de testen altijd spierwit bleven, had ik de behandelingen nooit willen missen. Hoe zwaar en heftig het ook was. Het heeft mij geïnspireerd en gemotiveerd. Zelfs wanneer je grootste wens niet vervuld gaat kun je daar positiviteit en enorme kracht uit halen. With a baby or without, you are valuable, you are whole and you matter!

Roept mijn verhaal nog vragen op, stel ze gerust! Wat zou je nog meer willen weten over vruchtbaarheidsbehandelingen? Lees hier alle andere verhalen over het hebben en moeten laten gaan van de kinderwens van Sandra.

Pampers
Sandra

Sandra

Hi! Ik ben Sandra, 30 jaar, getrouwd én ongewenst kinderloos. Naast schrijven heb ik veel liefde voor fashion, lekker eten en reizen. In mijn blogs vertel ik over het verdriet van het ongewenst kinderloos zijn, maar vooral ook over de positieve kanten van dit gemis. Ik hoop met mijn maandelijkse bijdrage aan MAMA to the Max taboes te kunnen doorbreken, vrouwen (en mannen) in een soortgelijke situatie te kunnen steunen en te laten zien dat je ook een heel mooi leven kunt hebben zonder kinderen. Ik heb inmiddels een positieve invulling kunnen geven aan mijn kinderloosheid, maar het gemis zal altijd blijven.

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!