Wel of niet op vakantie zonder kids?

Geplaatst op 14/02/2017, door
I

Ik zit in het vliegtuig. We stijgen op en ik zie hoe we Nederland achter ons laten. We vliegen over zee en ik pak een tijdschrift. Tsjee, de laatste vluchten gingen wel anders. Toen stond er binnen vijf minuten na opstijgen een meid naast mij in het gangpad met de vraag of onze meisjes niet zo wilden schreeuwen. Tot overmaat van ramp moesten we toen nog 14 uur vliegen… En een tijdschrift lezen? Not! Ik had de uitdaging om een kind, en met regelmaat 2 kids, rustig te houden. Als die vriendelijke stewardess langs kwam met eten, sloeg ik over… Geen ruimte, geen rust en geen tijd… Vooral de vlucht naar Curacao (lees hier de blog ‘Een verre reis met kinderen: tips en tricks‘) was een grote uitdaging met twee peuters van 1.5 jaar en zag ik, net voordat we gingen landen, eindelijk de kans om voor de eerste keer naar het toilet te gaan. Een grote blauwe plek op mijn bovenbeen rijker (door het op schoot zitten/staan van de kinderen) landden we op het zonnige eiland. Vlucht vergeten en vooral genieten met de familie!

Maar stiekem was ik de vlucht nog niet helemaal vergeten want een maand later stond het vliegtuig weer op ons te wachten richting Marseille voor de bruiloft van mijn zus. Met toch wat pijn in m’n buik stapte ik weer samen met onze tweeling in. Ik kijk om me heen en zie een vliegtuig vol voetbalsupporters. Ook dat nog! Het EK voetbal is in Frankrijk dit jaar en de volgende dag is er een wedstrijd in Marseille. Ik neem plaats tussen de Engelse voetbalsupporters en vraag me af of ze blij met ons zijn… Ok, het is maar een stukje en dat gaan we redden.


Ik heb mezelf goed toegesproken en het werkte.


Tas vol koekjes en speelgoed en wat hebben Maud en Femm zich die 2 uur voorbeeldig gedragen. Ook nog gezellig gekletst met 1 van de Engelse voetbalfans naast mij. Hij blijkt ook een dochtertje te hebben van 9 maanden en maakt zich ook druk over de vlucht die hij volgende maand gaat maken met zijn gezin. Of ik nog tips heb? Nou ja, die tas vol koekjes en speelgoed dus… En, sla een vlucht naar Curacao nog maar even over 😉 Hij kent het eiland niet eens, dus daar hoef ik me dan weer geen zorgen over te maken. Ze vliegen naar Griekenland, prima te doen lijkt mij.  Toen Maud en Femm 10 maanden waren vlogen we ook naar Corfu, een Grieks eiland. Deze vlucht ging erg goed. Doordat ze toen nog niet konden lopen, zaten ze heerlijk op schoot, sliepen af en toe en kregen ze alle aandacht van de mensen om ons heen, Dat vertel ik hem nog even en wens hem alvast een goede vakantie maar voor nu een relaxe voetbalwedstrijd. We landen op Marseille, nu nog een ritje met de bus wat ook goed ging dus wat was ik trots!

Nu zit ik samen met mijn vriend Mark in het vliegtuig, even ‘kindloos’. We gaan 4 dagen naar Londen. Mijn zus en zwager opzoeken, die we bijna vier maanden niet hebben gezien. Och, wat kijk ik er naar uit! Gezellig bijkletsen en terugkijken op hun huwelijk in Zuid-Frankrijk afgelopen juni (ik schreef hierover eerder een blog: ‘Help! Ik ben ceremoniemeester en tweelingmama!’). Maar ook kijk ik uit naar even ‘m’n handen vrij hebben’, niet op de tijd hoeven te letten en echt bij te komen. Stiekem vind ik dit moment dus heerlijk…

Voordat ik kinderen had wist ik niet hoe ik zou zijn als moeder: zou ik betuttelend worden en vooral alles zelf willen doen? Of zou ik het ook goed los kunnen laten? Ik ben nooit een ster geweest in hulp vragen, delegeren is niet mijn sterkste kant en het liefst houd ik de touwtjes in eigen handen. Maar… vanaf het moment dat onze meiden er zijn, heb ik wel geleerd om hulp te ervaren en af en toe een moment te pakken om echt even op te laden. Ik merk ook dat het anders (bijna) niet vol te houden is. We hebben twee schatten van kinderen, ik kan ze nooit meer missen en ik geniet erg van onze meisjes. Ik lach om wat voor verhalen ze nu (tegen elkaar) vertellen en geniet van alle knuffels en kusjes. Maar ook  roep ik de hele dag door ‘niet doen’, ‘Nee, Femm… daar is Maud nu mee aan het spelen’, ‘Maud, niet aan Femm d’r haren trekken…’ Ze staan samen bovenop de stoel om zo de kastdeur (met slotje) open te krijgen en tsja, als je met z’n tweetjes bent lukt toch alles?! Stiekem lach ik er vaak om, maar soms ben ik ’s avonds ook kapot moe. En op die momenten, is het zo fijn dat we zoveel hulp hebben van familie en vrienden. En, dat we de mogelijkheid hebben om ongeveer twee keer per jaar even samen weg te gaan.

Voor mij is het dus fijn om er even samen of alleen uit te gaan. Zo ben ik, toen onze meisjes een half jaar waren, een paar dagen naar Parijs geweest (toen mijn zus daar nog woonde) en ben ik afgelopen april ook 3 dagen zelf in Londen geweest. Ik kan daar echt naar uit kijken maar voel me dan soms ook zo’n ontaarde moeder. Zeker als mensen zeggen ‘Wat goed dat je dat doet’ (maar dan met een ondertoon van ‘Ik doe dat echt niet…’) of ‘Joh, ga je vier dagen weg, best lang. Kan je dat?’ Ja, dat kan ik. En na een (korte) vakantie zonder kids, hebben we ook weer de energie om de hele wereld aan te kunnen.

En, het fijnste moment is dan zeker het thuis komen. We komen terug uit Londen en als verrassing staan mijn ouders met onze meiden op Schiphol te wachten. De knuffels en kusjes heb ik gemist en de meisjes ‘kletsen’ over hun weekendje bij de opa’s en oma’s. Ze hebben het naar hun zin gehad en lijken ons niet echt gemist te hebben. Dat is het natuurlijk ook… we weten dat als we weggaan ze goed worden opgevangen, ze alle aandacht van de wereld krijgen en alleen maar leuke dingen doen. Misschien kijken zij stiekem ook al wel weer uit naar ons weekendje weg… voor hen betekent dat ook weer een heerlijk uitstapje!

Ik ben benieuwd: ga jij zonder kids op (korte) vakantie? Deel jouw mening/ervaring op onze pagina!

Tripadvisor NL 300x250
Wendy M

Wendy M

Wendy Meerbeek – 30 jaar – samenwonend – trotse mama van Maud & Femm (10 maanden)– blogger Tweelingmama (www.tweelingmama.com) – marketing & communicatie - passie voor schrijven & reizen – schrijft regelmatig voor andere blogsites - ambassadeur Doingoood Foundation (www.vrijwilligerswerk-afrika.nl) – favoriet seizoen: zomer – favoriet eten: Italiaans – initiatiefneemster Facebook community ‘Tweelingmama everyday’, je bent tenslotte elke dag mama!

Reactie op “Wel of niet op vakantie zonder kids?

  1. Echt leuk dat je dat kan! Laure is nu 3 en gaat elk jaar in de zomervakantie 10 dagen bij Omie logeren, die aan de andere kant van ’t land woont, omdat ze dat leuk vindt. Maar alleen op reis gaan, zonder haar, dat kan ik toch (nog) niet. Ik ben daar gewoon nog niet klaarvoor 😉

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!