Lees nu: Het zomerdrankje voor onderweg: succes verzekerd [kidsproof]

Kankervrij! En hoe nu verder? Part 2


29 juli 2016


<

Een paar maanden geleden schreef ik al een blog over hoe ik probeer om mijn leven weer op te pakken, nadat ik in november het geweldige nieuws kreeg, helemaal kankervrij te zijn! Nu een update hoe het nu -inmiddels 9 maanden na de laatste chemokuur- gaat.

 

Ik heb er de kracht niet voor

In mijn vorige blog schreef ik dat ik de conditie van een oud-vrouwtje had en geen kracht. Nu, neemt mijn kracht wel toe, maar die conditie…tja. Als onze dochter kon lopen, dan liep ze me er wel uit, denk ik. Over lopen gesproken, onze kleine meid is nu een jaar oud en maakt de nodige rondjes om de tafel, maar loopt nog niet los. Ik kan stiekem niet wachten tot ze los gaat lopen, dit zou voor mij toch wel 9 kilo schelen die ik de hele dag met me mee zeul. Al doe ik dit met alle liefde natuurlijk. Maar goed mijn spierkracht neemt aardig toe en hierbij is mijn fysiotherapie ook ten einde gekomen. Nu ben ik op zoek naar een andere leuke invulling van mijn sportieve uurtje. Ik heb al een aantal dingen geprobeerd, maar “het” nog niet gevonden.

Verder studeren

Zoals jullie weten deed ik, voordat ik ziek werd, de pre-master orthopedagogiek. In februari heb ik dit voorzichtig weer opgepakt. Met eerst de vakken te herkansen die ik niet had gehaald. Ik vond het heerlijk om weer op de universiteit te zijn, even uit mijn kleine wereldje van thuis. Maar ook ontzettend zwaar, mijn hersens stonden nog ‘uit’. Langzaam kwam mijn concentratie weer terug en werd mijn geheugen beter. Onze kleine meid, deed toen ook nog meerdere lange slaapjes op een dag, dus tijd genoeg om mij te richten op mijn studie. Maar zoals bij alle kleine mensjes, werden de slaapjes overdag steeds minder en moest ik nu studeren in haar enige slaapje, haar middagslaap.

Het studeren ging me steeds gemakkelijker af. Maar het ‘moeten’ studeren op deze momenten begon me tegen te staan.  Ik kan nu gelukkig zeggen dat ik de pre-master heb afgerond en de master, die schuif ik nog even lekker voor me uit.

Persoonlijke mijlpaal

Mijlpaaltje voor mezelf was toch wel om 9 maanden na de laatste keer chemo mijn haren te laten knippen. Door de donspuntjes en de krullen leek ik wel de blonde uitvoering van Lenny Kravitz, en dat was niet helemaal de bedoeling. Misschien een echt vrouwendingetje, maar ik vind het echt heerlijk als er iemand anders aan mijn haren zit! En superblij en trots op mijn nieuwe curly- coupe! Mijn lange haren mis ik nog altijd, dus ik spaar hard door. Hopelijk dat ik over een paar maandjes weer een staartje van mijn haar kan maken.

haar na kanker kankervrij mama to the max

Weer aan het werk

Nu heel Nederland zomervakantie heeft, vier ik ook mijn laatste weken als stay-at-home-mom. Na de zomervakantie mag ik weer aan het werk. 3 Dagen per week word ik weer juf, iets waar ik ontzettend naar uitkijk. Ondanks dat ik het superfijn vind, dat ik het eerste jaar van onze dochter zelf voor haar heb gezorgd, ben ik er wel weer aan toe om aan het werk te gaan. Kinderen iets leren, ik vind het ontzettend mooi! En ik mag weer voor groep 3 gaan staan, stiekem toch wel één van mijn favoriete leerjaren. Het leren lezen en schrijven, de drive van de kinderen om dit te kunnen, om ook bij de grote-mensen-wereld te horen, ik vind het prachtig!

juf weer voor de klas na kanker nu kankervij weer aan het werk mama to the max

Angst

Naast al deze leuke ontwikkelingen, blijft bij mij de angst. Op het moment van schrijven heb ik over een aantal dagen weer controle in het ziekenhuis. Ondanks dat ik me goed voel, één van de belangrijkste graadmeters, ben ik super gespannen. Ik slaap slecht, maar vind overdag de rust ook niet. Met name de momenten dat ik alleen ben, als onze dochter op bed ligt, zijn killing. Ik moet mezelf bezighouden, anders gaan mijn gedachten met me op de loop. ‘Wat als er iets in mijn bloed niet goed is?’ Wat als ze toch ergens een vergrote lymfeklier vinden?’ Het blijft maar door mijn hoofd gonzen. Ik probeer er niet aan te denken, maar het blijft zich op sommige momenten als een soort chakra herhalen.

Lekker in de zon een boekje lezen is dus geen optie. Eén voordeeltje heeft het wel, ons huis is spik en span. Iets over een opgeruimd huis, is een opgeruimd hoofd, of zoiets…

'
Saskia

Saskia

Mijn naam is Saskia (oktober 1989) getrouwd en samen zijn wij de trotse ouders van een prachtige dochter (juli 2015). Samen met onze twee poezen, wonen we wij in het noorden van de provincie Groningen. Juf in het basisonderwijs van beroep en daarnaast in opleiding voor orthopedagoog. Ons rustige leventje werd halverwege 2015 op de kop gezet toen er bij mij, tijdens de zwangerschap, lymfeklierkanker werd geconstateerd. In mijn blogs schrijf ik over het moeder worden en moeder zijn met kanker en over mijn belevenissen als juf.

2 Reacties op “
Kankervrij! En hoe nu verder? Part 2

  1. Hoi Rachel, dankjewel voor je lieve reactie. Ik heb een half jaar gesport onder begeleiding van een fysiotherapeut en ga nu weer lekker mijn eigen gangetje! Maar voor andere lezers misschien wel interessant! Bedankt voor je tip!

  2. Hey Saskia, allereerst wat een bewondering voor jou, wat een heftige tijd heb je gehad en hoe moeilijk is het nu. Ik ben oncologiefysiotherapeut en heb dus veel te maken met vergelijkbare gevallen. Ken je de stichting Tegenkracht? Misschien dat zij je kunnen helpen met het laatste restje conditie opbouw en het vinden van een leuke sport? Misschien heb je er wat aan, in ieder geval veel succes en veel plezier met je werk!
    Groetjes rachel

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!