Grenzeloos Verliefd… 5 jaar later!

Geplaatst op 18/03/2017, door
H

Het is inmiddels al ruim 5 jaar geleden dat ik mijn koffers pakte en definitief naar Thailand vertrok om bij mijn grote liefde te gaan wonen. “Dat klinkt echt als een Grenzeloos Verliefd verhaal”, krijg ik dan vaak te horen. Dat kan wel kloppen want wij zijn 5 jaar geleden ook gevolgd door de camera’s van Grenzeloos Verliefd.

Vanavond wordt onze aflevering weer herhaalt, zoals deze 5 jaar geleden ook is uitgezonden. Ik vond dat een mooie gelegenheid om eens terug te blikken op die tijd.

Waarom meedoen?

Als mensen vragen hoeveel we er voor gekregen hebben en mijn antwoord horen (niks), vragen veel mensen zich af waarom dan meegedaan hebben. Reality TV (wat Grenzeloos Verliefd is) zou niet meer echt reality zijn als de deelnemers ervoor betaald zouden krijgen. Dan trekt het een ander soort deelnemers aan.

Waarom deden wij dan wel mee? Thailand ligt zo’n 11.000 km of 12 uur vliegen van Nederland af. Geen goedkoop ticket dus. Vele van mijn familie, waaronder mijn 90 jarige oma, zullen die reis nooit maken vanwege de leeftijd, de hoge reiskosten of het lange reizen. Toch wilde ik dat zij ook een kijkje konden krijgen in waar ik naar toe ging verhuizen. Ik kan zelf wel wat filmen, maar dat ziet er nooit zo professioneel uit. Daarnaast is het ook een mooi document. Het was een enorme grote stap in mijn leven, emotioneel zwaar en blij tegelijk.

Confronterende camera’s

Als je A zegt moet je ook B zeggen. Mijn start in Thailand werd gefilmd, maar het afscheid in Nederland natuurlijk ook. Dat was dan ook meteen de moeilijkste kant. Ik kan het stuk van mijn afscheid op het vliegveld nog steeds moeilijk zien. Dat intense verdriet, die dikke tranen, van mijzelf en van mijn ouders. Zelfs nu ik het schrijf krijg ik weer een brok in mijn keel. Ik heb een ontzettend goede band met mijn ouders. Hen zo verdrietig achterlaten deed heel veel pijn. Hoewel je weet dat je een nieuw leven tegemoet gaat laat je ook veel achter. Ik had het juist heel fijn in Nederland, lieve vrienden, betrokken ouders. Dat maakt het terugkijken dubbel zo zwaar.

Dagelijks leven

Eenmaal in Thailand aangekomen volgden de camerra’s ons overal. In het begin merk je dat constant, maar je bent het al gauw vergeten. De regisseur en cameraman leer je snel kennen omdat je de
hele dag samen bent. Zij zijn gewend om amateurs te filmen en weten je dus snel op je gemak te stellen. Voor ons was het dus niet zo erg om die camera’s voor even om ons heen te hebben, maar voor mensen om ons heen was het een hele happening.

Zo werd Jack aangestaard op het lokale vliegveld met zo’n camera in zijn nek. Toen er ook nog eens een blanke, blonde vrouw hem in de armen viel, vielen de monden om ons heen helemaal open. Erg grappig om dat terug te zien. Aangezien we in een klein dorpje op het platteland wonen, waren veel mensen op de hoogte van die blanke mensen met de camera. Op beeld is daar niet veel van te zien, maar achter de schermen hebben we soms hard moeten lachen.

Spijt?

De camera’s volgden ons een tijdje. We hebben geprobeerd zo gewoon mogelijk te doen maar, er zijn wel de nodige dingen in scène gezet of creatief gemonteerd. Niet dat we die dingen nooit deden, maar we moesten het nu wel in een korte tijd stoppen. Voordat de uitzending op tv komt krijg je deze niet te zien. Je weet dus niet hoe ze alles gaan monteren. Dat is wel spannend, maar daar teken je voor.

Ik heb geen moment spijt gehad van de beslissing om mee te doen. Ze hebben wel wat dingen aangedikt, zoals de gespannen verhouding tussen mijn schoonmoeder en mij. We zullen nooit beste vriendinnen worden, maar zo afstandelijk en kil als dat het in beeld is gebracht, was ook niet helemaal de waarheid. Ach, dat wisten we van te voren. Een uitzending moet wel wat spannende onderdelen hebben, anders is er niks aan! Ik neem de programmamakers dus ook niks kwalijk over het creatief monteren, want het zijn uiteindelijk wel allemaal woorden die ik gezegd heb.

Een leuke bijkomstigheid was dat ze dat jaar (2011) voor het eerst (en voor het laatst) een kerstspecial hadden. Net voor de kerst hebben ze Jack als verrassing naar Nederland gehaald. We hadden elkaar 6 maanden niet gezien en 1 maand later zou ik definitief naar Thailand vertrekken. Ik was op z’n zachts gezegd verrast! Hier kun je die kerstaflevering (samen met nog 3 andere stellen) terugzien, vanaf 29 minuten begint ons ‘verhaal’.

Bekend?

Tegen onze verwachting in worden wij zelfs nu nog wel eens herkend als we samen in Nederland lopen. Een aantal jaar geleden was de herhaling net op tv geweest toen wij even in Nederland waren. Heel bizar om dan meisjes op te fiets te zien stoppen, zich omdraaien en roepen: “Ik ken jullie! Van TV!” Verder zijn we net na de eerste uitzending herkent in Bangkok toen we daar samen met mijn ouders liepen. Je weet dat er mensen naar kijken, maar toch blijft het gek om herkend te worden. De reacties zijn altijd heel positief en mensen vinden het leuk om te zien dat we nog steeds samen zijn.

En hoe is het nu?

Voor degene die mij hier op MAMA to the max al langer volgen weten dat wij ondertussen de trotse ouders zijn van een dochter Luna (bijna 4 jaar) en een zoon Deva (1 jaar). Een jaar na de uitzending zijn we twee keer getrouwd, een keer in Nederland en een keer in Thailand, en werd onze dochter geboren. We zijn nog steeds heel gelukkig hier in Thailand. Tuurlijk hebben we wel eens momenten dat we twijfelen of we misschien niet toch naar Nederland moeten verhuizen, maar Thailand wint het (tot nu toe) nog altijd.

Niet alle stellen van Grenzeloos Verliefd blijven samen. Misschien komt het door onrealistische verwachtingen. Voordat ik vertrok had ik hier al twee keer vier maanden gewoond. Ik had dus best wel een goed beeld hoe het er hier aan toe gaat. Toch riep ik 5 jaar geleden dat ik ging emigreren, maar als het me niet beviel ik zo weer terug was. Zo realistisch was ik wel. Die eerdere keren wist ik dat ik weer terug naar Nederland ging, dan accepteer je makkelijker dingen. Als je ergens permanent woont kan dit veranderen. Mijn beeld op Thailand is zeker veranderd, niet in negatieve zin, maar gewoon veranderd. Ik geniet nog steeds van de vrijheid en de rustige sfeer. Ieder land heeft zijn voor- en nadelen maar, vooralsnog wegen de voordelen van Thailand het zwaarste.

Je kunt de aflevering ook direct hier terugkijken.

Hebben jullie de aflevering 5 jaar geleden gezien? Of misschien daarna nog een keer?

Kids NL 140317 - 210617 300x250
Patricia

Patricia

Mijn naam is Patricia (30) en samen met mijn man Jack (35) en onze dochter Luna (3) en zoon (5 maanden) woon ik in Thailand. In 2009 ging ik nietsvermoedend backpacken door Zuidoost Azië. Totaal onverwachts werd ik tot over mijn oren verliefd. Begin 2012 ben ik definitief naar Thailand verhuisd. Samen runnen wij nu de vrijwilligerswerkorganisatie voor Engelse lessen op lokale scholen (www.isan-survivor.org). Daarnaast ben ik vorig jaar mijn eigen webshop begonnen waar ik gehaakte babykamer accessoires verkoop van 100% Thais katoen (nurtureplaylove.etsy.com).

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!