Lees nu: Onze fijnste commode producten [ + beste tip ever!]

Een Nederlandse mama in het buitenland…


21 januari 2015


<

Vandaag komt de nieuwe rubriek EEN NEDERLANDSE MAMA IN HET BUITENLAND aan bod. Vanaf nu zal iedere maand een mama die in het buitenland woont haar verhaal vertellen. De eerste mama die we hiervoor gevraagd hebben is Marjolein. Zij woont samen met haar man en kinderen op het mooie eiland Aruba. Ik heb haar een paar vragen gesteld over hoe het is daar te wonen en wat de verschillen zijn met Nederland. Lezen jullie mee?

family shoot-31

Marjolein wat leuk dat je je verhaal vandaag met ons wilt delen. Stel je even voor!

Ik ben Marjolein, een 34 jarige vrouw die inmiddels 13 jaar samen is met haar man en 8 jaar getrouwd. Samen hebben we 3 kinderen. Nathan van 6, Carmen van 4,5 en Raphael van een half haar oud. In Nederland heb ik maatschappelijk werk en psychologie gestudeerd en werkte tot voor kort bij het Marriott hotel op Aruba als projectmanager. Ik houd erg van shoppen, reizen en heerlijk uit eten gaan met vrienden. Verder kun je me altijd achter laten met een goed boek of een lekkere rit op een paard.

 

Wanneer zijn jullie verhuisd naar Aruba?

In februari 2011, Nathan was toen net 2 en Carmen 8 maanden, zijn we van Maastricht naar Aruba verhuisd. Mijn familie woonde al op Aruba en ik wilde graag dat mijn kinderen hun eerste jaren van hun leven spendeerden op dit heerlijke bounty eiland. De beslissing was snel genomen toen mijn man zijn specialisatie tot dermatoloog afrondde. Het was nu of nooit aangezien hij anders ergens een baan zou aannemen in Nederland.

family shoot-26

Kun je ons iets meer vertellen over het mooie eiland?

Aruba is een heerlijk eiland om te wonen. Het is erg Amerikaans georiënteerd en leeft van toerisme. De officiële taal is Nederlands, maar de Arubanen spreken onderling Papiamento. Er zijn veel mensen uit Zuid-Amerika op Aruba waardoor er ook veel Spaans wordt gesproken en de vierde taal die bijna iedereen vloeiend beheerst is uiteraard Engels. In de supermarkten vind je zowel Amerikaanse producten als Nederlandse waardoor er veel keus is. Dit geeft het perfecte gevoel van thuis zijn in het buitenland! Aruba is niet zo groot, slechts 30 bij 7 kilometer en 120.000 inwoners. Twee grote steden, Oranjestad en San Nicolaas. Eén kant van het eiland heeft schitterende mooie witte stranden en de andere kant rotsen en een wilde zee. Aangezien het gericht is op toerisme zijn er veel restaurantjes en zijn alle merkwinkels aanwezig. Er komen veel cruiseschepen langs met mensen die heerlijk komen shoppen!

De scholing is in het Nederlands, dit is fijn omdat de kinderen de taal dan goed blijven beheersen. De scholing heeft een redelijk niveau en de kids kunnen uiteindelijk goed aansluiting vinden bij een Nederlandse school mochten we besluiten terug te gaan.

 

Heb je je draai snel kunnen vinden op Aruba?

Op Aruba gaan wonen was voor ons redelijk makkelijk aangezien ik hier al mijn hele leven op vakantie ging en ik al een vangnet had in de vorm van mijn ouders en zusjes die allemaal op het eiland wonen. Het was dus niet onbekend, ondanks dat ik er natuurlijk nog nooit permanent had gewoond. Wel moeilijk waren de eerste twee jaar. Mijn man ging nog elke drie weken voor twee weken terug naar Nederland om daar in een praktijk in Haarlem te werken en geld te verdienen om zo de tijd te hebben op Aruba een praktijk op te bouwen. We misten elkaar dan wel enorm. Inmiddels loopt de praktijk goed en blijft hij al twee jaar fulltime op Aruba. We hebben een leuk netwerk en kennen veel mensen van allerlei nationaliteiten. Onze nabije vriendengroep bestaat echter voornamelijk uit Nederlanders. Hier vinden we toch de meeste aansluiting mee zonder daar een verklaring voor te hebben. Aruba is een erg sociaal eiland met veel feestjes en evenementen dus je kan je erg goed bezig houden.

IMG_6880

 

Jij hebt het allebei meegemaakt, bevallen in Nederland en bevallen op Aruba. Zijn er verschillen?
Om aan het einde te beginnen is de nazorg na je bevalling heel anders. Er is niet automatisch kraamzorg, alleen het wit gele kruis komt om je baby te wassen en te wegen. Wel is er een particuliere kraamzorg die je kunt inhuren. Deze hebben wij gelukkig gehad en dit maakte het heel fijn de eerste dagen na de geboorte. Een beetje steun, hulp en alle tips zijn dan echt heel welkom ook al is het je derde kindje.

Ik wilde eigenlijk liever niet op Aruba een derde kindje krijgen, althans dat riep ik altijd heel hard. In Nederland ben ik twee keer bevallen in het academisch ziekenhuis van Maastricht, heel luxe met een ruggenprik.

De maanden er naar toe zijn op Aruba ongeveer hetzelfde. Alleen de verloskundige van Aruba was een man, geen vrouw, maar dat was mijn eigen keuze. Verder had hij had ook geen echo-apparaat, die had onze verloskundige in Nederland wel, iets wat in Nederland ook luxe is geloof ik, maar wel extra leuk! Gelukkig heeft mijn man ook een dergelijk apparaat om aders te kunnen bekijken en op die manier kon ik toch vaker dan normaal de kleine bewonderen.

Toen de bevalling echter was begonnen en ik ging vragen om een check bij de gynaecoloog, was de verloskundige opeens niet meer in de picture. Na de bevalling zouden we hem nog één keer zien…. een verplicht bezoekje zo voelde het. In plaats van naar het ziekenhuis te gaan moesten we, terwijl ik al heftige weeën had, eerst naar de praktijk, die buiten het ziekenhuis ligt, en toen bleek dat ik daadwerkelijk aan het bevallen was, weer de auto in en naar het ziekenhuis, de verloskamers in. Hier willen ze je best pijnstilling geven, maar absoluut geen ruggenprik, behalve in het geval een keizersnee nodig is. In mijn beleving was dit dus wel even pittig.

Ze hebben een verloskamer, waar je eerst op twee verschillende bedden terecht komt en na de bevalling word je door het ziekenhuis naar een andere afdeling gereden waar je op een zaal met 5 anderen komt te liggen. Het was geen slechte bevalling, godzijdank ging er niks mis. Primitief was ‘t ook niet, maar het was gewoon even wat minder luxe dan ik gewend was.

Wat echt opvalt in Aruba zijn de mythes omtrent bevallingen en baby’s. Zo zou je niet in zee mogen zwemmen omdat dit de bevalling opwekt. Zelfs de verloskundige doet mee aan de vele fabels omtrent het opwekken van de bevalling. Dit is wel anders dan de hollandse nuchterheid!

 

Komen jullie ooit weer terug naar Nederland?
Ja en nee! We gaan waarschijnlijk wel weg van Aruba, maar dan eerder ergens anders naartoe dan terug naar Nederland. Maar nog niets is uitgesloten. We willen nog meer van de wereld zien en mijn kinderen wat meer bieden dan de beschermde omgeving van een klein eiland. Aruba is geweldig maar heeft zijn beperkingen als het gaat om er voor altijd te settelen. Voor kinderen is het vooral leuk als ze klein zijn vind ik. Wanneer ze groter worden is het fijner als er meer diversiteit is en wat meer te doen. Het merendeel van de inwoners op het eiland denkt er zo over. De meeste jeugd wijkt hier nog steeds uit naar Amerika of Nederland om te gaan studeren.

family shoot-45

 

Lieve Marjolein, bedankt voor je openhartigheid. Ik vond het heel gaaf je een paar vragen te mogen stellen. Uiteraard wens ik jou, je man en je drie mooie kinderen een hele fijne tijd toe op Aruba.

Vonden jullie het leuk een verhaal van een mama in het buitenland te lezen? Ik vond het in ieder geval erg leuk om te delen met jullie. Volgende maand interview ik Ruth, verhuisd van Nederland naar Virginia Beach.

 

Liefs,

leesblog

Marjon

Marjon

Volg MAMA to the max ook op Facebook, instagram, twitter en Youtube voor de laatste updates.

18 Reacties op “
Een Nederlandse mama in het buitenland…

  1. leuk om te lezen dat er stoere gezinnen zijn die deze stap nemen.
    Bij mij knaagt het ook steeds vaker. Ik zou niet permanent weg uit Nederland willen maar voor bv twee maanden. Maar ja blijven dromen….
    Vakantiewerk is moeilijk te vinden in buitenland

  2. Wat leuk om te lezen! Ik ben in september mama geworden en verhuizen begin augustus 2015 voor 2 jaar naar aruba! Interessant om te lezen hoe het daar met de bevalling gaat!

  3. Je begint goed! Aruba! <3 ondanks dat ik zelf half Arubaans ben zou ik er echt niet willen wonen. Het is mij veel te klein. Heb er wel op school gezeten als kind (oma overleden en verplicht naar school). Heel gaaf dat hun daar wonen. Ik merk wel dat Nederlanders toch altijd elkaar weer opzoeken, beetje het vertrouwde. Ik kijk nu al uit naar volgende maand.

  4. Wat ontzettend leuk om te lezen! Ik vind het zo stoer dat mensen deze stap gewoon nemen. Zich niet laten leiden door angst, twijfels en onzekerheden, maar gewoon hun dromen najagen / nastreven.

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!