Lees nu: Mamatip: pimpen of weggooien?

De allereerste mooie en heftige momenten als kersverse moeder


21 oktober 2015


<

Toen ik zelf nog een klein meisje was, antwoordde ik altijd ‘moeder’ wanneer mij werd gevraagd wat ik later wilde worden. Ik wist zo zeker dat ik niets liever wilde dan mijn leven verrijken met een kleintje en dat niets anders daar tegen op kon! Terwijl ik ouder werd ontwikkelde ik meer dromen voor mijzelf, maar die kinderwens is altijd bovenaan voor mij gebleven…

Mijn naam is Kim (27) en ruim 11 jaar samen met Joran. Wonend in Utrecht met onze lieve en enorme hond Kyra. Ik werk als zelfstandig fotografe en naast mijn fotografie voor mode en bedrijven werk ik voornamelijk via mijn Pure & Beloved concept: echte, pure en liefdevolle fotografie van zwangere vrouwen, newborns, moeders & kids, families, bruiloften en meer.
Eind september ben ik de trotse mama geworden van onze prachtige en stoere zoon Justin. Tijdens mijn zwangerschap heb ik veel online rondgestruind naar de leukste informatie en mooie tips waarbij ik ook Mama to the Max ontdekte. Een prachtige site waar ik regelmatig naar terugkeerde, maar wat ik miste waren de meer ‘jongensgerichte’ stukjes of ervaringen vanuit moeders met baby’s. Toen ik onlangs de oproep voor het bloggersteam voorbij zag komen dacht ik direct: daar ligt een kans voor mij! Ik ben dan ook ontzettend enthousiast dat ik kan gaan bijdragen aan het bloggersteam. In mijn blogs zal ik het gaan hebben over de ontdekkingen die ik doe als kersverse mama. De nieuwe dingen die ik tegen kom in de opvoeding van mijn zoon, de fijnste items die wij gebruiken, de ontwikkeling tussen baby en huisdier maar natuurlijk ook het feit dat mijn mama-zijn een prachtig raakvlak heeft met mijn werk: ik kan mijzelf als werkende mama namelijk constant bezig houden met al die heerlijke momenten voor moeders en hun kroost, met daarbij de meest tedere en fijne fotomomenten.

KimBuckard1

 

Het is nu mijn eerste maand met Justin en ondanks dat het lijkt alsof hij er altijd al is geweest, zijn er natuurlijk toch ontzettend veel allereerste en nieuwe momenten geweest. Een heleboel mooie momenten, maar ook heftige of moeilijkere momenten. Omdat dit er allemaal bij hoort in deze nieuwe fase en het elkaar in balans houdt, deel ik graag vijf van deze momenten.

De bevalling

Ten eerste de bevalling, juist ja. Tijdens de zwangerschap heb ik hier heel neutraal tegen aangekeken. Door mijn eigen medische voorgeschiedenis was vooraf al besloten dat ik zou gaan bevallen in het WKZ in Utrecht. Bevallingsverhalen lopen zo uiteen dat ik niet specifiek tegen de bevalling opzag – pijn hoort er nou eenmaal bij en het is voor een goed doel – maar er natuurlijk ook niet naar uit keek. Waar ik wel naar uit keek: mijn kleine hummeltje in mijn armen sluiten. Uiteindelijk heb ik de bevalling als heel heftig ervaren: halverwege de ontsluitingsfase kwam ik in een weeënstorm waar ik ruim 2 uur in heb gezeten. Toen ik eenmaal kapot was ervan – ik geloof dat ik meermaals ‘ik kan niet meer’ en ‘ik wil niet meer’ heb geroepen – zijn we voor een ruggenprik gegaan. Deze werd na nog een uur weeënstorm pas gezet maar nam de scherpe kanten ervan af en ik kon de volgende weeën weer beter aan. Uiteindelijk kwam ik uren later eindelijk tot het moment dat ik mocht gaan persen: dat gaf mij een boost! Echter kort daarna namen de persweeën af en moest ik wee opwekkers krijgen. Na anderhalf uur persen bleek dat Justin echter niet goed lag en dat ik hem er daardoor niet zelf uit zou kunnen persen. Op dat moment is er ingegrepen met een kunstmatige verlossing: met behulp van een vacuümpomp – en knip en hechtwerk – is mijn zoon dan eindelijk geboren. Hoe cliché het ook is: die eerdere momenten van niet-meer-kunnen leken opeens veel minder heftig en ook nu, weken later, is het een wat wazige herinnering naast het scherpe gezicht van ons heerlijke ventje. Ik weet nog wel dat het ontzettend veel pijn deed en dat ik tijdens de bevalling dacht: dit nooit meer… maar de intensiteit van de pijn lijkt toch op de achtergrond te zijn verdwenen en de grote ogen en stiekeme lachjes van ons kindje maken het toch compleet waard.

Baby & Hond

Een moment waar wij heel erg naar uitkeken was het thuiskomen en de ontmoeting met onze hond Kyra, een Rhodesian Ridgeback. Ze is een enorme lieverd maar ook ontzettend lomp. Wij keken naar de eerste kennismaking uit, maar familie om ons heen was toch vooral heel waarschuwend. Allemaal goed bedoeld dat begreep ik wel, maar toch ook wel wat vervelend: wij waren zelf toch niet achterlijk en kennen onze eigen hond goed. Daarnaast is ze eerder met andere kindjes ook altijd lief geweest en natuurlijk zouden we ze nooit alleen laten in één ruimte. De thuiskomst ging vervolgens ontzettend goed. Kyra mocht eerst mij begroeten waarna we Justin erbij haalden. We plaatsten de maxicosi op de bank zodat Kyra op een voor haar normale hoogte kon snuffelen en niet van bovenaf erop kon duiken. Ze vond het reuze interessant en snuffelde doortastend het dekentje eraf om te ruiken wie eronder lag. Sinds die eerste ontmoeting gaat het fantastisch. Iedere ochtend komt ze even blij snuffelen en wil ze het liefst veel kusjes geven. Daarna is het ook goed en doet ze weer haar eigen ding. Het zal ons benieuwen hoe knuffelig het wordt zodra Justin het straks zelf bewuster mee maakt en hoe lang het duurt voor hij in haar mand zal kruipen.

KimBuckard2

 

Borstvoeding

Iets anders waar ik wel wat nerveus voor was: borstvoeding. Tijdens de zwangerschap – vanaf week 26 – begon ik al wat te lekken maar doordat ik hele gevoelige en wat ingetrokken tepels had vroeg ik mij toch af of het allemaal zou gaan lukken uiteindelijk. Nou en of dat lukte! Eigenlijk iets te goed zelfs, ik had direct te maken met flinke overproductie. Justin kwam direct in een goed voedingsritme, maar tijdens de voeding en tussen de voedingen door bleef ik non-stop lekken. Dit heb ik opgevangen om voorraad op te bouwen, maar die voorraad werd al enorm na de eerste week. Dat kon zo toch niet doorgaan? Dan had ik een extra vriezer nodig! Daarnaast leek de overproductie ook alleen maar toe te nemen iedere dag. Mijn kraamhulp was wel bekend met overproductie maar had het ook nog nooit zo heftig gezien. Oh fijn, dat had ik dan weer. We schakelden een lactatiekundige in en er werd een plan opgesteld om met behulp van het leegkolven de borst zogezegd te ‘resetten’. Dit leek even te helpen, maar de productie liep toch weer op. Uiteindelijk na een nieuw kolfritme en doorzetten lijkt het zich nu te reguleren. Tussen de voedingen door blijft het nu droog, maar de wasmachine heeft de eerste drie weken (ondanks speciale lekschalen van Medela) echt overuren gedraaid.

Heerlijk dragen

Doordat de bevalling toch vrij heftig was en ik door het knip-en-hecht-werk de eerste twee weken niet zo mobiel was, kon ik de hond zelf niet uitlaten. Gelukkig deed mijn partner dat voor en na zijn werk en kwam mijn moeder dat in de middag doen. Na twee weken wilde ik het zelf weer gaan proberen maar hoe ging ik dat eigenlijk doen? Met één hand de kinderwagen besturen en met de andere hand een zeer actieve hond begeleiden was eigenlijk niet zo ideaal. De oplossing lag voor mij in de wereld van het dragen. Ik verdiepte mij erin en ontdekte draagdoeken en draagzakken. Ik koos voor een draagdoek van Yaro die ik zelf op verschillende manieren kan knopen en het dragen ideaal maakt voor mij en voor Justin. Het is comfortabel voor mij en hem maar bovenal ook ergonomisch. Daarbij heb ik mijn handen vrij voor Kyra wat het voor haar ook erg prettig maakt. Zo is het niet alleen een hele handige uitkomst, maar het is ook ontzettend fijn dat ik hem zo dicht bij mij kan dragen en zo dagelijks hele knusse momenten kan hebben.

KimBuckard3

 

Delicate newborn

Als laatste keek ik tijdens mijn bevalling er al enorm naar uit om mijn eigen newborn fotosessie te kunnen gaan doen! Natuurlijk wilde ik dit als fotografe zelf doen en had al wat sets apart gezet. Meestal worden newbornshoots binnen 14 dagen na geboorte uitgevoerd aangezien baby’s dan nog het meest slapen en aangezien ze dan ook nog het allerkleinste zijn natuurlijk. Ik wilde het dan ook vrij vlot proberen maar was nogal beurs waardoor ik het uiteindelijk na twee weken heb gedaan. Oh wat was het heerlijk en zoetjes! Ik heb de foto’s nog niet gereed, maar kan wel alvast een sneakpeak delen.

KimBuckard4

 

Facebook Comments
Tripadvisor NL 300x250
Kim Buckard

Kim Buckard

Kim, 27 jaar en de trotse en kersverse mama van onze prachtige en stoere zoon Justin. Inmiddels ruim 11 jaar samen met Joran en onze hond Kyra maakt ons compleet. Ik werk als zelfstandig fotografe en fotografeer voornamelijk via mijn ‘Pure & Beloved’ concept: zwangeren, newborns, moeders & kids en meer (www.purebeloved.nl) maar werk daarnaast ook voor mode en bedrijven. In mijn blogs zal ik het gaan hebben over alle ontdekkingen die ik doe als kersverse mama. De nieuwe dingen die ik tegenkom met mijn kind, de fijnste items die wij gebruiken, de ontwikkeling tussen baby en huisdier maar natuurlijk ook het feit dat mijn mama-zijn een prachtig raakvlak heeft met mijn werk: ik kan mij als werkende mama namelijk constant bezig houden met de heerlijke momenten voor moeders en kids met daarbij natuurlijk de meest tedere en fijne fotomomenten.

Reactie op “
De allereerste mooie en heftige momenten als kersverse moeder

  1. Wat een mooi stukje heb je geschreven Kim. Ik kan me jouw eigen geboorte nog herinneren die was ook voor jouw moeder best heftig. Het “lekken” herken ik ook Roy verslikte zich regelmatig en hoefde tijdens de voedingen alleen maar te slikken. Een troost het gaat over na een paar weken want je hormonen moeten nog even hun weg vinden. Het is ook niet niks hoor een kindje krijgen.
    Heel veel geluk met de kleine Justin ik hoop hem binnenkort te bewonderen.
    Groetjes Fieneke (tante van Kim)

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!