Lees nu: Mamatip: pimpen of weggooien?

Van vrijgezelle carrièretijger naar verliefd, verloofd èn zwanger


7 november 2015


<

It’s awesome, really!! Wat heb ik dat vaak gedacht het afgelopen jaar! Zo ook enkele weken geleden toen ik hoorde dat ik mag gaan bloggen voor MAMAtothemax. Voor mij een totaal nieuwe uitdaging die door allerlei bijzondere maar ook heftige gebeurtenissen op mijn pad is gekomen. Het afgelopen jaar is als een rollercoaster voorbij gevlogen en in de komende blogs heb ik de kans gekregen om dit met jullie te delen. Vandaag schrijf ik mijn eerste, waarin ik mijzelf introduceer en terugblik op de eerste fase van mijn zwangerschap. Naast het delen van mijn verhaal hoop ik jullie tevens te kunnen inspireren met ideeën en leuke activiteiten voor mama’s (to be). Ik heb er in ieder geval veel zin in!

Mijn leven is de afgelopen jaren nogal veranderd. 3 jaar geleden was ik nog de eeuwig vrijgezelle carrièretijger, woonachtig in Frankfurt am Main. Naast het vele werken en reizen was ik ook op ieder feestje te vinden. Genieten stond, en staat overigens nog steeds, bovenaan mijn lijstje. Maar dat was zeker niet het enige, ook mama worden en trouwen hebben er  altijd opgestaan, al waren dat twee wensen die nog erg ver weg leken te zijn. Leken, want achteraf bleek het sneller op mijn pad te komen dan ik toen had kunnen bedenken..

Want tijdens een uit de hand gelopen stapavondje in mijn studentenstad Tilburg leerde ik totaal onverwachts een stiekem toch wel erg leuke, knappe jongen kennen. Deze jongen, bleek echter geen “jongen” maar een 13 jaar oudere man van bijna 40. Ai! Dat is niets voor mij..veel te oud! Maar uiteindelijk belande ik enkele weken (en honderden What’sapp berichten later) toch met hem in een restaurant. Lachend zeiden we toen nog allebei dat het niets zou worden tussen ons: hij vond mij te jong, ik hem te oud; hij vond zijn leven prima zonder kinderen en trouwen was al helemaal gróte onzin, ik wilde super graag ooit trouwen en mama worden.

Maar als later blijkt dat je zo’n ongelofelijke klik hebt en alles klopt behalve de gedachte dat het leeftijdsverschil te groot zou zijn, dan besef je al snel dat leeftijd niets meer dan ‘just a damn number’ is. Dus besloten we er samen voor te gaan en gelukkig vond ik meteen een nieuwe toffe baan in Nederland. Zodoende kwam ik met een vrachtwagen vol (veel te veel) spullen naar Tilburg waar we inmiddels al zo’n 2,5 jaar samenwonen.

Blog 1 - Foto 1

Voor mij was het al snel helder dat dit wel eens de papa van mijn kinderen zou kunnen worden… maar zoals op onze eerste date al duidelijk was geworden, was dit geen vanzelfsprekend punt. En begrijpelijk ook, want als je leven (zoals in zijn geval) jarenlang vrijwel stil heeft gestaan vanwege een heftige gezondheidsstrijd, je leven pas nét weer een beetje normaal is geworden en je dan ook nog de 40 nadert, staan kinderen niet per definitie bovenaan je lijstje. Aan de andere kant kwam gelukkig bij hem steeds meer het besef dat het misschien allemaal zo heeft moeten zijn en dat hij na enkele heftige jaren nu alsnog een kans krijgt om wellicht ooit papa te worden. Jazeker.. de knop werd langzaamaan omgezet!

Zodoende besloten we een jaar geleden om ervoor te gaan! Super spannend zo’n beslissing en we stelden onszelf erop in dat het zeker niet vanzelfsprekend is dat ik (snel) zwanger zou raken. Want dat deze wens helaas niet voor iedereen zomaar in vervulling gaat was iets wat we ons maar al te goed realiseerden en tevens waren onze medische achtergronden dusdanig dat we ons erop instelden dat het best wel eens wat langer zou kunnen duren. Vreemd genoeg heb ik ook altijd het gevoel gehad dat ik niet makkelijk zwanger zou raken, vraag me niet waarom maar het was wel degelijk zo.

Nog vreemder was de verrassing die me een tijdje later te wachten stond. Op de dag van kerstavond vorig jaar bleek dat mijn vriend me al die tijd voor de gek had gehouden en stiekem een super romantisch huwelijksaanzoek voorbereid had!

Zodoende stonden mijn kerstdagen vooral in het teken van bruidsjurken googelen en – aangezien we besloten dat we pas in 2016 zouden gaan trouwen – zocht ik stiekem  al een beetje op bruidsjurken voor zwangere vrouwen want stel dat ik over een jaar zwanger mocht raken dan was ik misschien wel in verwachting op onze bruiloft…

Een week of drie later bleek de realiteit echter nog mooier dan ik had durven hopen. Omdat mijn ongesteldheid maar niet door wilde zetten besloten we (in eerste instantie hoofdzakelijk voor de grap want mijn cyclus was altijd onregelmatig) een zwangerschapstest te doen. Ik ging er totaal niet vanuit dat ik al zwanger zou zijn; voor mijn gevoel was dat nog steeds iets waar we heel lang op zouden moeten wachten. Stomverbaasd was ik dan ook toen er toch wel degelijk een teken kwam te staan dat aangaf dat ik zwanger was. Verrast, ontiegelijk blij en verbaast tegelijk keken we elkaar aan.. Zou het dan toch?? Zo snel al??! Meteen sprong ik in de auto om nóg een test te halen.. en jazeker.. ik bleek zwanger: zo’n 3 weken!

Het is bizar wat er op zo’n moment door je heen gaat: op de eerste plaats was ik vooral dankbaar en enthousiast dat het zo had mogen zijn, op de tweede plaats ga je je realiseren dat je nog niet te vroeg mag juichen.. er is tenslotte altijd een reële kans dat er nog iets mis kan gaan. Maar aangezien ik van nature altijd positief ingesteld ben, ging ik er vanuit dat het goed zou gaan en overheerste vooral een overload aan ideeën: een ontwerp voor een kaart en cadeautjes die ik voor de aanstaande papa zou maken om te vertellen hoe blij ik was dat hij de papa van mijn kindje wordt, allerlei dingen die ik zou gaan maken om het nieuws aan iedereen op een originele manier te vertellen, talloze ideeën voor de babykamer, designs voor positiekleding en ga zo maar door… ik genoot volop van deze stortvloed aan mini-projectjes omtrent mijn zwangerschap!

Na een bezoekje aan de huisarts die bevestigde dat ik écht zwanger was, heb ik mezelf direct ingeschreven om deel te nemen aan Moeders voor Moeders. Want dat ik andere vrouwen die minder geluk hadden gehad wilde helpen stond als een paal boven water. Een kleine moeite die wellicht voor andere een groot verschil kan brengen. Ik zou het iedere zwangere vrouw aanraden, en schrijf je dan ook zeker in voor berichtjeuitdebuik.nl om iedere week een filmpje te zien van de ontwikkelingen die in je buik plaatsvinden, super mooi!

Wat ik ook meteen deed was een afspraak maken bij de verloskundige. Hoe bijzonder, dat bewuste telefoontje waarbij je voor het eerst aan iemand (al is het een volslagen vreemde) kunt vertellen dat je zwanger bent! Verder begon ik meteen met het uitvoeren van mijn ideeën. Kaarten, bekers, kussens, rompertjes.. ik vond het heerlijk om te werken aan “ons geheime project” om straks – indien de termijn echo goed zou zijn – iedereen cadeautjes te kunnen geven die het fantastische nieuws zouden vertellen.

Wat een bijzondere periode die eerste weken dat nog niemand anders behalve jij en je vriend weten dat je zwanger bent!  Ik weet nog goed dat kort na het mooie nieuws een paar dagen weg moest voor een conferentie van mijn werk. Voor een groot publiek moest ik presenteren en iedere seconde dacht ik aan het feit dat niemand wist dat er stiekem 2 mensen op het podium stonden. Ik dacht iedere presentatie “dat kunnen wij samen hè?!”, heerlijk dat gevoel!

Blog 1 - Foto 2

Moeilijker was echter de week die daarop volgde, namelijk Carnaval! Als Carnavalster in hart en nieren is het niet makkelijk om te verbergen dat je zwanger bent. Daar stond ik dan met een biertje in mijn handen en maar hopen dat niemand door had dat ik er zelf geen enkele slok van nam.. Alle dagen volop feesten was er zeker niet bij want helaas zorgde migraine-aanvallen ervoor dat carnaval vieren niet alle dagen mogelijk was.

Nu ben ik migraine gewend, heb het al van kinds af aan, maar stiekem had ik altijd gehoopt dat ik tijdens mijn zwangerschap een tijdje van de aanvallen verlost zou zijn (dat is toch iets wat je vaak leest). In mijn geval bleek het tegenovergestelde waar: aanvallen kwamen nog vaker, duurde langer en medicijnen waren natuurlijk uit den boze. Maar hoe lang en heftig de aanvallen ook waren, het jeuj-ik-ben-zwanger-gevoel bleef altijd overheersen en ieder goed moment werkte ik weer aan nieuwe “projectjes” omtrent mijn zwangerschap.

Zo besloot ik bordjes te maken met nummers en iedere week 1 gelegenheid te kiezen om een foto te maken op een plek die kenmerkend was voor die week. Van al die foto’s heb ik uiteindelijk een videolaps gemaakt zodat ik een video-dagboekje had van mijn zwangerschap. En met een bevriende fotograaf ging ik aan de slag om een 9-maanden shoot te maken. Iedere maand maakte we een foto die uiteidelijk allemaal in 1 foto verwerkt gaan worden zodat je een tof beeld hebt van je hele zwangerschap, erg leuk voor op de babykamer.

En toen was daar dan eindelijk die belangrijke mijlpaal: de termijnecho! De eerste echo bij zeven weken vonden mijn vriend en ik al fantastisch, maar deze was natuurlijk extra spannend. Wat een opluchting dat die rijstkorrel met dat kloppend hartje weer tevoorschijn komt! En hoe mooi ook om te zien dat dit bij hem ook heel veel doet.

Vervolgens is het mooie moment daar dat je iedereen kunt gaan vertellen dat er een kindje op komst is. Wij deden dit middels de cadeautjes die ik gemaakt had en vergeet vooral niet om stiekem de reacties te filmen, dat levert onbetaalbare beelden op!

Blog 1 - Foto 3

Als ik vandaag terugkijk op die eerste fase van de zwangerschap zijn het vooral dat soort mooie momenten waar ik aan terug denk (geloof me, die eerste paar weken waarin je regelmatig naar een emmer grijpt ben je daarna zo weer vergeten). Een ander belangrijk onderdeel was natuurlijk het beginnende buikje. Want net zoals de meeste vrouwen kon ik niet wachten tot die buik flink zou gaan groeien. Super trots was ik als iemand zei dat je al kon zien dat ik zwanger was! Ik kon niet wachten tot ik zo’n enorme mooie grote-zwangere-vrouwen-buik zou krijgen!

Blog 1 - Foto 4

Dat die grote buik er uiteindelijk niet dusdanig zou komen had ik op dat moment nooit kunnen voorspellen, maar daarover lees je meer in mijn volgende blog. Tot zover kon ik alleen maar zeggen, it was awesome, really!

Liefs, Marlijne

P.S. Nu al meer weten over het verdere verloop van mijn zwangerschap of benieuwd naar het resultaat van de videolaps? Check dan mijn Instragram-account

 

 

Kinderboekenweek
Marlijne

Marlijne

Wat tof dat jullie mijn blog lezen! Ik ben Marlijne, 29 jaar en gek op: genieten, gezelligheid, de liefde, uitdagingen, styling & fotografie, Carnaval en sinds kort mama zijn van onze fantastische dochter Loet! Geboren in het altijd gezellige Brabant, maar na mijn studie gewoond en gewerkt in Barcelona, Haarlem en Frankfurt. De liefde heeft mij teruggebracht naar Nederland en inmiddels woon ik in Tilburg, heb ik een leuke marketing job bij Philips en ben ik getrouwd met de allerleukste! Graag wil ik de avonturen die ik tijdens en na mijn zwangerschap beleefd heb — en ongetwijfeld nog zal gaan beleven — met jullie delen. Zin in!!

44 Reacties op “
Van vrijgezelle carrièretijger naar verliefd, verloofd èn zwanger

  1. Lieve Marlijne, wat een heerlijk-geschreven verhaal! Je nam me helemaal, en omdat ik stiekem veel van deze zaken vanaf de zijlijn heb mogen meemaken, was het een plezier om te lezen! Ik zit nu nog met kriebels in me buik. Wat geweldig om nu ook te horen over die momentjes toen jullie het geluk van de zwangerschap nog niet konden delen 🙂
    Leuk ook die tips voor aanstaande mama’s! Mocht het er bij mij ooit van komen, dan weet ik al bij wie ik ga aankloppen voor advies 🙂
    Ik kijk nu al uit naar je volgende blog!
    Liefs, Ellen

    • Ahh.. wat een mooie reactie lieve Ellen!! Super lief! Weet zeker dat het er bij jou ook ooit van komt en dan wil ik niets liever dan die mooie momentjes met jou delen! Dikke kus!!

  2. Nou Marlijne, dit is een nieuw ontdekt talent! Wat schrijf jij ontzettend boeiend!! Kun je je ergens aanmelden, zodat ik een seintje krijg als je 2e blog online staat?
    Liefs xx

    • Haha, super lief van je Viv!! Als je MAMAtothemax volgt op FB dan zie je het voorbij komen. Maar ik zal je ook wel een seintje geven anders 😉 Bedankt! Xx

  3. Een schitterend verhaal: de werkelijkheid met veel emotionele gevoelens, open met jullie eigen momenten en toch met gevoelens voor de werkelijkheid van andere mensen en hun ervaringen. Ik Zouave het woord vriend veranderen in Patrick…..hij is de vader, jouw geliefde en dat is ,qua believing en in jouw schrijfstijl wel meer dan een vriend ……..veel succes met vervolg….we blijven je volgen en straks Loet als schrijf-STER.

    • Wat leuk, super bedankt Suuz! Voor jou zeker tof om MAMAtothemax te volgen, heel veel info voor mama’s to be! Liefs!

  4. Super trots op je lieverd! Heel erg mooi geschreven. Je hebt mij ook weer even mee teruggenomen in de tijd! LOVE YOU!X Je verloofde 😉

  5. Hallo Marlijne,
    proficiat met je eerste blog-deel, ontzettend vloeiend en aantrekkelijk lezend geschreven gelardeerd met aktuele bijbehorende foto,s.
    Wij hangen aan je lippen voor het volgende deel.
    Gr.je trotse (schoon) ouders.

  6. Hallo Marlijne,

    Heel erg mooi en goed geschreven ,ook mooie foto’s !!

    Smaakt naar meer ik kijk uit naar je volgende blog !

    Groetjes,

    Ine

    • Hahahaha, lieve Guido.. in eerste instantie stond zeker uitgelegd dat JIJ degene bent die stiekem mijn nummer aan Patrick gaf en ons gepusht heeft toch op date te gaan.. Maar ik zat over het maximaal aantal woorden, hihi! Bij deze alsnog: LIEVE GUIDO, WE HEBBEN HET ALLEMAAL AAN JOU TE DANKEN SCHAT!! Dikke kus!

    • Heel erg bedankt! Dat is inderdaad echt super mooi, want veel mensen hadden het niet verwacht.. we hebben soms stiekem de reacties gefilmd: onbetaalbare beelden!!

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!