De bloemetjes en de bijtjes

Geplaatst op 18/10/2015, door
<

foto1

Iedereen kent het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes. Dat het voor sommige stellen niet altijd even gemakkelijk is daar hoor je dan weer niet zoveel over. Het onderwerp wordt nog steeds erg gemeden. Het zou zoveel makkelijker zijn voor stellen om er openlijk over te kunnen praten. Maar er ligt helaas nog steeds een taboe op.

Voor alle stellen die in de mallemolen zitten van ziekenhuizen, onderzoeken en IVF behandelingen schrijf ik mijn verhaal. Maar ook zeer zeker voor de mensen uit hun omgeving, familie en vrienden. Het is zo belangrijk om steun te krijgen van je omgeving. Jullie toekomst is onzeker en het is fijn om ergens je verhaal kwijt te kunnen.

Toen ik mijn man leerde kennen waren we er redelijk snel over uit dat we na verloop van tijd graag kinderen wilden.  Nu we erop terug kijken is het best ironisch dat we vooraf al met elkaar hebben gesproken over de mogelijkheid dat het misschien niet zou lukken.

 

Ook op de vraag : wat doen we dan?

Voor ons  stond onze relatie op nummer 1. Wat er ook zou gebeuren we hebben voor elkaar gekozen of dit nu met of zonder kinderen zou zijn.

En dan komt het eerste moment waarop je met de neus op de feiten wordt gedrukt. Een vriendin van mij was zwanger. Nooit gedacht dat het zo snel zou gaan. Helaas waren wij al een halfjaar verder zonder resultaat.

Via de huisarts kwamen we in het ziekenhuis traject terecht. Vanaf dat moment bevonden wij ons in een molen waar we zo blijkt achteraf toch niet zo makkelijk meer uit konden stappen. De grenzen die wij onszelf hadden gesteld bleken toch makkelijk te overschrijden.

We wilden geen hormoonbehandelingen en de arts was het met ons eens. Er was namelijk  een grote kans dat het met alleen terugplaatsing zou kunnen lukken. Helaas na drie IUI behandelingen was er geen resultaat.

We zouden een evaluatiegesprek hebben en die was best pittig. Volgens de arts was er een grote kans dat ik nooit zwanger zou worden. De enige optie was een IVF behandeling. Dit was het moment dat we moesten gaan beslissen of we onze grens zouden overschrijden. Wilden we echt zover gaan en onze relatie op het spel zetten?

Want zelfs zonder hormoonbehandelingen was het traject zowel lichamelijk als geestelijk gewoon heel zwaar.

We gingen naar huis en zouden er over nadenken. Niet wetende dat ik tijdens dat gesprek al twee weken zwanger was….

Helaas eindigde deze zwangerschap in een miskraam. We kwamen erachter toen we in het Erasmus Rotterdam een afspraak hadden en er helemaal niets meer te zien was op de echo. Opnieuw gingen we een mallemolen in maar nu was het de molen van een minibevalling en een curettage.

foto2

Voor ons was de tijd aangebroken om een pauze te nemen. Volgens de artsen was er een grote kans dat ik nogmaals zwanger zou worden op de natuurlijke manier.  We zouden het een aantal maanden op zijn beloop laten….

In oktober van dat jaar was het weer mis. Ik had een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Ik moest direct blijven in het ziekenhuis en ik moest diezelfde dag nog worden geopereerd. Gelukkig hebben zij het vruchtje weg kunnen halen zonder een ingrijpende operatie en was alles nog in tact.

Ook nu lastten we weer een pauze in. Wel hadden we besloten om de laatste drie IUI behandelingen te doen in het nieuwe jaar. Dit zou voor ons de laatste kans zijn want gezien onze leeftijd en de lichamelijke en geestelijke stress wilden we er een punt achter zetten. We wilden weer gaan leven en leuke dingen gaan doen zonder erbij na te denken of het zou lukken een kind te krijgen. Gewoon weer genieten en onze andere dromen waar maken.

Wonder boven wonder bleek ik nogmaals zwanger te zijn zonder behandeling. Het lichaam doet soms rare dingen. Mijn zwangerschap liep voorspoedig en in september 2014 mochten wij onze zoon Guy welkom heten.

Dit is mijn verhaal en zodra ik het vertel aan anderen volgen er vaak verhalen van andere mensen in onze omgeving of in de nabije omgeving van vrienden en familie. Want je bent niet de enige. Alleen gebeurt alles achter gesloten deuren. Zelf hebben wij geprobeerd er altijd eerlijk over te spreken.

Sommige mensen schrikken en weten niet wat ze moeten zeggen. Anderen gaan over op een ander onderwerp. Dat heeft ons veel pijn gedaan. Want je wilt niets liever dan je verhaal kwijt. Daarom hieronder enkele tips:

 

Tips voor vrienden en familie:

*Is er een stel in jullie omgeving dat nog geen kinderen heeft? Vraag dan ook nooit maar     dan ook nooit: en wanneer beginnen jullie aan kinderen?

*Zijn er stellen in je omgeving die een soort gelijk traject volgen. Vraag of ze erover willen praten. Er is niets zo erg als dat alles doodgezwegen word.

*Stuur eens een lief kaartje om te laten weten dat je aan ze denkt.

*Sommige stellen vinden het moeilijk om op kraamvisite te gaan . Druk niet direct je kind in iemands armen. Vraag of het gaat en zeg dat je begrijpt dat het moeilijk voor ze kan zijn.

 

Voor stellen in een soortgelijke situatie; onthoud alsjeblieft deze dingen:

*Mensen bedoelen het goed, hoe rot het er soms ook uit komt. Sommigen weten ook niet beter dan dat zwanger worden en kinderen krijgen heel normaal is.

*Je mag best zeggen dat je moeite hebt met een zwangerschap van een vriendin. En dat je blij voor haar bent omdat je weet dat het hele zwanger worden een enorm wonder is.

*Blijf met elkaar praten, ieder heeft zijn eigen verdriet. Spreek dit uit naar elkaar en steun elkaar hierin.

* Ga je op kraamvisite en zie je er tegenop? Dit mag je best zeggen. Zo voorkom je vervelende situaties en kan diegene waar je op visite bent rekening houden met jouw situatie.

 

Tenslotte wil ik jullie nog twee websites meegeven waar wij enorm veel aan hebben gehad.

foto3

www.freya.nl

Freya is een vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen. Zij organiseren bijeenkomsten en hebben ook een forum. Je vindt hier veel informatie over vruchtbaarheidsproblemen.

www.eljart.nl

Onze manier om ons door het hele traject heen te slepen was toch wel humor. Mijn man maakte mij en de artsen in het ziekenhuis regelmatig aan het lachen met zijn flauwe grapjes. Ook sarcasme is iets wat bij ons hielp. Ik ontdekte via Freya de rake tekeningen van Elja. Zij kan als geen ander je gedachten in beeld brengen. Ook goed voor je omgeving want mensen begrijpen soms niet wat je bedoeld of hoe jij je voelt.

Hebben jullie nog tips voor je omgeving? Laat hieronder een bericht je achter.

Helen

Helen

Helen Fransen, getrouwd met Pascal en trotse moeder van Guy. Eigenaar van twee webshops (bijderwets en houtenpunaises). We wonen in de Randstad waar we regelmatig uitstapjes maken naar Den Haag, Rotterdam en Delft. Ik heb al een blog voor mijn webshop bijderwets. Daar kan ik alleen niet al mijn persoonlijke verhalen op delen. Mijn blogs voor mama to the max zullen dan ook een persoonlijker tintje krijgen. Mijn ervaringen als moeder en alles wat daar bij komt kijken zal ik hier met jullie delen. Maar ook tips voor uitstapjes met de kids en af en toe een leuke DIY.

5 Reacties op “De bloemetjes en de bijtjes

  1. Pingback: Manon deelt haar verhaal; mijn dochter werd doodgeboren

  2. Wat een fijn bericht. Ik vind het vaak zo moeilijk om anderen te zien die al wel kinderen hebben en al helemaal omdat ik ook nog met kinderen en ouders werk. Het is niet altijd fijn om het over dit onderwerp te hebben, maar het creëert wel begrip en dat is belangrijk. Ook om te weten dat je niet de enige bent waar het niet 1,2,3 gaat.

    • Dank je Margriet, het zou fijner zijn als het wat meer bespreekbaar werd. Soms heb je ook geen zin om erover te praten, maar dat mag je dan ook zeggen, vind ik. Toch vond ik het zelf wel fijn als mensen naar onze situatie vroegen. Het angstvallig vermijden van dit onderwerp werden wij allebei wat ongemakkelijk van. Het voelt een beetje alsof jouw verdriet/gevoel er niet mag zijn. Ik wens je in ieder geval veel sterkte toe en hoop dat je steun kan vinden bij je familie. Uiteraard hoop ik voor jullie ook op een goede afloop! Groetjes Helen

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!