Lees nu: 5 x veilig buitenspelen in de zomer [dé checklist]

Baby Janou sterft na een helse bevalling waarbij van alles misgaat


1 juni 2016


janou mama to the max
<

Ziekenhuizen hebben de afgelopen drie jaar 101 keer melding gemaakt van het overlijden van een baby waarbij mogelijk sprake is van een medische misser. Het is voor het eerst dat dit cijfer bekend is. Een tragisch voorbeeld is het verhaal van Janou, de baby van Linda Holtkamp en Mark van Dijk.

 

bab-janou-1

 

Baby Janou lijkt kerngezond, toch sterft ze in het ziekenhuis. Drie dagen na haar geboorte. Haar ouders Linda Holtkamp en Mark van Dijk vertellen hun verhaal. Want zij weten zeker: de dood van hun dochter was te voorkomen geweest. “Het belangrijkste wat er is, hebben ze je afgenomen.”

Het is 4 april 2014. Linda en Mark staan op het punt voor het eerst ouders te worden. Het huis is er klaar voor. De box staat al in de woonkamer, de rompertjes zijn gekocht. Een spannende tijd. Uit alle onderzoeken blijkt dat baby Janou kerngezond is.

 

‘Niets aan de hand’

Vol vertrouwen stappen ze rond half acht in de ochtend het Medisch Spectrum Twente binnen. Linda is een week over tijd, de bevalling wordt ingeleid. Die eerste dag schiet het niet echt op. De weeënopwekkers hebben weinig effect, de ontsluiting komt maar niet op gang. De artsen maken zich niet druk: dit komt wel vaker voor, niets aan de hand.

Na 24 uur lang weeën is Linda doodmoe. De artsen zijn nog altijd vol vertrouwen. Het kindje zal er aan het eind van de middag wel zijn.

 

 

Keizersnede?

Om het tempo op te krikken, krijgt ze nog meer medicijnen om de weeën nog sneller op te wekken. Maar baby Janou laat op zich wachten. De artsen beginnen over een keizersnede. Geen probleem, vinden Linda en Mark. Ze krijgen alvast een voorlichtingsboekje daarover van het ziekenhuis.

Het is al 40 uur na het begin van de bevalling. De keizersnede komt maar niet. Mark heeft al vier verschillende diensten zien langskomen. Steeds als er een nieuwe arts komt, wil die de situatie ‘eerst even aankijken’. “Telkens zeiden ze, we zijn er over een uurtje weer, maar dan kwamen ze pas drie uur later weer terug.” Mark moet zich niet druk maken, zeggen ze.

 

Hartslag daalt

Mark ziet op het hartfilmpje dat het niet goed gaat met zijn dochtertje. “De hartslag daalde flink. Ik had er een paar keer iets over gezegd, maar ik hoorde alleen dat ik mij geen zorgen hoefde te maken. Ik werd voor mijn gevoel in de hoek geparkeerd: joh jij hoeft hier niet te bevallen, laat ons ons werk maar doen.”

Linda raakt uitgeput. Waar blijft die keizersnede? Ook zij wordt steeds ongeruster. “Op het laatst werden die weeënopwekkers ook meer en meer opgevoerd. Ik had iets van negen weeën in tien minuten. Dat is gewoon veel te veel. Een kindje kan dat volgens mij niet aan.”

 

Paniek in het ziekenhuis

Ineens slaat de sfeer in het ziekenhuis om. In de nacht van vrijdag op zaterdag komt er een gynaecoloog binnen. Die ziet hoe slecht het ervoor staat met Linda en de baby.

“Zij rende naar binnen”, vertelt Linda. “Pakte een schaar, de vacuümpomp en zei: het kindje moet er nu uit. Anders is het te laat.”

 

Geen tijd meer

Mark heeft het gevoel dat hij in een slechte film terecht is gekomen. “Die assistent die erbij stond, van wie wij dachten het een gynaecoloog was, die wilde nog een echo doen want het kindje lag al verkeerd voor het geboortekanaal, maar daar was geen tijd meer voor.”

Hij zal de scène nooit meer vergeten die zich voor zijn ogen voltrekt. “De pomp ging erop, echt met grof geweld. De rechterschouder van mijn dochtertje was gebroken. Dat geeft wel aan met wat voor een brute kracht dat gegaan is. Dit was een helse bevalling.”

 

Janou

Baby Janou is geboren, maar de paniek is niet voorbij. Het meisje heeft zwarte handjes en zwarte voetjes door zuurstoftekort. Ze ziet er slap en levenloos uit. Mark schrikt zich kapot als hij zijn dochtertje voor het eerst ziet. Hij voelt aan alles: dit klopt niet.

Janou gaat direct aan de beademing. “Voor mijn gevoel heeft mijn kindje twee à drie minuten zuurstof gekregen. Toen zei de kinderarts: ze is stabiel, ze mag naar de afdeling en een fijn weekend! Toen ging de arts weg, naar huis.” Mark blijft ongerust achter.

 

Paracetamol geven

Linda ziet haar kindje pas twee uur na de bevalling. Zij is eerst geopereerd omdat de placenta niet loskomt. “Op een gegeven moment stopte ze helemaal met ademen. Mark zei: er moet nu een arts bij komen! Waarop de verpleegkundige haar buikje en weer wiebelde en zei: ‘Meisje wel blijven ademen, wel blijven ademen. Ik zal zo wel even een paracetamol geven en dan gaan jullie lekker slapen.”

Een paracetamolletje. Mark kan het nog steeds niet geloven. “Er werd gezegd: er is een kinderarts bij geweest, gaat u maar lekker slapen, maakt u zich niet druk. Ik vraag me achteraf af: wat had ik moeten doen. Had ik met stoelen moeten gooien? Wat had ik moeten doen voordat er naar me geluisterd werd?”

 

De alarmbellen gaan af

Dertien uur later gaan bij het Medisch Spectrum Twente (MST) wel de alarmbellen af. De toestand van baby Janou gaat hard achteruit. De hulp van de Isala Klinieken in Zwolle wordt ingeroepen, vertelt Mark. “De letterlijke woorden van het MST-personeel waren: het gaat ons boven de pet, wij weten het niet meer.”

Het gespecialiseerde team uit Zwolle komt met twee ambulances. “Met één blik op mijn dochter wisten ze meteen dat het heel ernstig was”, zegt Linda. Mark vult aan: “De reactie in het ziekenhuis in Zwolle was meteen: waarom ligt ze niet in een couveuse, waarom is ze niet gekoeld, waarom wordt ze niet beademd?”

 

 

Janou gaat met spoed naar Zwolle. Linda gaat er in de tweede ambulance achteraan. “Zo erg was het dus. Ik ging mee voor het geval ze zou overlijden onderweg. Zo erg.”

In Zwolle vechten de artsen voor het leven van Janou. Drie dagen lang. Maar de hersenschade blijkt te groot, vertelt Linda. “Ze heeft zuurstoftekort gehad en uit de MRI-scan bleek dat haar hersenen zodanig beschadigd waren dat alleen haar ademhaling nog werkte. Zelf slikken kon ze al niet eens meer. Ze wist eigenlijk niet dat ze op de wereld was.”

 

Afscheid nemen

Linda en Mark nemen afscheid van hun kindje. Janou wordt van de beademing gehaald. Haar moeder neemt haar op schoot: “Het was heel moeilijk, maar in feite hadden we geen keuze. Ze kon niet heel haar leven aan de beademing liggen. Gelukkig voelde ze niets. Na een uur en een kwartier stierf ze.”

Onwerkelijk, zegt Mark. “Je wilt als trotse ouders de voordeur uitlopen bij een ziekenhuis. En niet via een mortuarium. Dat je dan met je overleden kindje in de Maxi-Cosi in de auto terug moet naar huis…”

 

 

Linda en Mark schakelen meteen letselschadespecialist Yme Drost in. Ze zijn ervan overtuigd dat Janou in leven had kunnen blijven. “Je bent zo kwaad”, zegt Mark. Als hij naar de crematie gaat, rijdt hij over een kruising: “Je moet rechts naar de aula en links ligt het Medisch Spectrum Twente… Nou, het was dat Linda naast me zat en zei: doe gewoon wat je moet doen en breng haar naar die aula. Ik was zo kwaad dat ik haar met Maxi-Cosi en al op de balie had willen zetten en tegen het Medisch Spectrum Twente had willen zeggen: kijk eens wat jullie gedaan hebben.”

Nu, zo’n twee jaar later, lopen de onderhandelingen over een schadevergoeding nog altijd. Janous ouders denken dat haar dood verband houdt met het tijdstip van de bevalling. “Het was op een vrijdagavond. Het was druk en er was te weinig personeel.”

 

‘Aan het lijntje gehouden’

Het Medisch Spectrum Twente erkent aansprakelijkheid voor de dood van Janou, maar wil niet zeggen wat nu precies tot haar dood heeft geleid. Mark: “We horen eigenlijk niet anders dan dat het zeer complex is, en: ‘We laten er nog een keer een expert naar kijken.’ Daarmee word je voor je gevoel al twee jaar aan het lijntje gehouden.”

Het leven van Mark en Linda is voor altijd veranderd. Linda krijgt na de bevalling ernstige bekkeninstabiliteit. Mark blijft na de dood van zijn dochtertje vijf maanden thuis van zijn werk en raakt daardoor zijn baan kwijt.

 

Kind afgepakt

Het ergste gevoel dat blijft, zegt Linda, is: ze hebben mijn kind afgepakt. “Het leven wat je voor je zag. Met je dochter. De eerste stapjes. De eerste hapjes. Alles wat je nog mee had willen meemaken.”

Uit onderzoek van RTL Nieuws blijkt dat Mark en Linda niet de enige zijn bij wie de bevalling zo dramatisch eindigt. Linda: “Dat ook andere mensen zoiets hebben meegemaakt, dat is heel erg. Hoe kan het? Je vertrouwt gewoon blind op zo’n ziekenhuis. Ik dacht: ik ga naar binnen en ik geef me helemaal over, dat komt goed. Maar dat kwam het dus niet.”

 

Bron: RTLnieuws

Doutzen Collectie 300x250
Marjon

Marjon

Volg MAMA to the max ook op Facebook, instagram, twitter en Youtube voor de laatste updates.

6 Reacties op “
Baby Janou sterft na een helse bevalling waarbij van alles misgaat

  1. Wat een nachtmerrie. Hoe is het mogelijk dat zogenaamde ‘professionals’ zo handelen (of juist niet dus)? Ontzettend verdrietig en ik snap de woede van de vader ook goed!

  2. wat heftig is dit om te lezen… Jullie lijken wel een nummertje te zijn geweest in het ziekenhuis. bbrrrr kippenvel over mijn hele lijf. Heel veel sterkte.

  3. Vreselijk om je kindje te moeten verliezen.
    Ook dat een bevalling zo lang heeft moeten duren. Dat mag toch eigenlijk niet gebeuren.

    Sterkte voor de ouders!

  4. Jeetje wat heftig! Bij mij hadden ze in 2008 ook een fout gemaakt in Hengelo. Maar dat is goed gekomen. Heel veel sterkte voor jullie!

  5. Ik ken de ouders van een van deze 101. Een van de ouders zit zelf in de medische wereld maar je gaat uit van de kundigheid van de mensen op de vloer. Heel verdrietig was het toen. En ik was zwanger. Zo dubbel en zo dichtbij.

    Ik hoop dat dit een wake up call is. Bevallen is toch een medisch wonder waar we kundige mensen die alert moeten zijn bij nodig hebben.

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!