Lees nu: De oma van Maxime en Lilou is tandarts

Alleenstaande moeder.. punt!


9 december 2015


<

De twijfels bleven.. en mij is altijd verteld bij twijfel niet doen. Maar hoe vertel je iemand, dat de aarde niet meer rond is, dat de vogels niet meer vliegen en de zon niet langer schijnt.. En hoe vertel je iemand dat zijn droom in duigen zal vallen.

Moeder dochter

 

Want dat ging gebeuren.. Ik moest iemand gaan vertellen dat hij toch geen vader ging worden via mij. En dat was het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan. De donor begreep het van mijn kant wel maar was natuurlijk erg teleurgesteld. Hij gunde het mij.. en hoopte voor mij dat ik zodra ik aan de beurt was snel zwanger mocht raken. Natuurlijk hoopte ik voor hem hetzelfde. Dat hij via een andere manier toch ook nog zijn wens in vervulling kon laten gaan. Al is het voor hem natuurlijk allemaal wel lastiger. Achteraf denk ik wel eens dat we die belangrijke beslissingen allemaal veel te snel hebben gemaakt. Want er goed over nagedacht had ik achteraf namelijk niet. Het voelde voor mij vanaf het begin al vreemd dat ik mijn kind niet dagelijks bij me zou hebben. Maar goed dat is natuurlijk makkelijk zeggen achteraf.

Ik belde naar het ziekenhuis met de mededeling dat ik toch niet verder ging met de ‘bekende’ donor. Ze begrepen mijn beslissing. Wel ging dit helemaal officieel en moest ik ervoor tekenen dat zijn zaad dus niet meer voor mij gebruikt zou worden. Ook hij moest tekenen dat zijn zaad dus vernietigd ging worden. Toen dacht ik ook nog, heeft hij al die moeite voor niks gedaan. Ik heb het dus best lastig gehad met het feit dat ik iemand zijn wens niet in vervulling kon laten gaan. Ook omdat ik zelf wist hoe het is om die wens te hebben…

Gelukkig volgde het gesprek met de psycholoog snel. Kon ik meteen mijn gedachtes over deze beslissing bespreken. De psycholoog gaf mij gelijk. Hij zei dat co-ouderschap voor een kind erg veel onrust met zich meebrengt. Tuurlijk als je gescheiden ouders hebt dan is het niet anders. Maar er bewust voor kiezen was geen goede keuze zei hij. Hij vond dat een alleenstaande ouder die rust wel kon geven en bieden. Dus dat bevestigde mijn gevoel en ik was blij met de keuze dat ik er vanaf nu echt alleen voor ging. Ik heb vanaf dit gesprek ook echt tegen mezelf gezegd dat ik het echt alleen ging doen. Dus mocht er toch nog een donor op mijn pad komen dan was het voor mij een nee. Gewoon duidelijk tegen mezelf zijn en niet weer praten, denken en beslissingen nemen. Een alleenstaande moeder werd ik.. punt. Hierna viel er een last van mijn schouder af en kon ik verder met mijn traject.

Zwanger vrouw

Het gesprek met de psycholoog ging verder over koetjes en kalfjes. Ik was voor dit gesprek ook niet gespannen of iets dergelijks. Ik ging daar gewoon even mijn verhaal doen en vooral eerlijk zijn. Hij moest een goed beeld van mij krijgen. Ik moest natuurlijk vertellen waarom ik dit traject in wilde en waarom ik dit wilde doen in dit ziekenhuis. Ook vroeg hij wat dingen over het verleden en ook over mijn woonsituatie. Eigenlijk gewoon de standaard dingen. Na het gesprek ging ik met een goed gevoel de deur uit.

Nu was het afwachten of ik groenlicht zou krijgen. De psycholoog en de arts gingen mijn dossier bespreken met het hele team. Dit voelde best wel vreemd.. Want mijn situatie, mijn persoontje, ik werd in een groep gegooid en daar kwam dan een oordeel uit. De beslissing van dat hele team zou mijn toekomst gaan bepalen, best spannend kan ik je vertellen.

Willeke

Mijn naam is Willeke en ik ben 32 jaar jong. Vanaf het moment dat ik grote zus werd (ik was 3) ben ik helemaal gek van baby’s, peuters en kleuters.
Door de jaren heen is dat nooit veranderd en ik werk dan ook in de kinderopvang. Ik heb van mijn hobby, mijn werk gemaakt!
Naar mate ik ouder werd kwam ook mijn eigen kinderwens. Doordat ik nooit de ware ben tegengekomen ben ik mij gaan verdiepen in andere mogelijkheden. Ik heb gekozen voor KID. (kunstmatige inseminatie donorzaad) Mijn blogs zullen gaan over dit onderwerp. Ik hoop dat jullie ze met plezier zullen gaan lezen.

4 Reacties op “
Alleenstaande moeder.. punt!

  1. Wat goed dat je naar je gevoel hebt geluisterd, hoe moeilijk het ook was om de bekende donor dit te moeten vertellen. Ik wens je veel succes met dit mooie traject. Zelf ben ik ook een bewust alleenstaande moeder. Mijn zoontje is nu 8 weken en hij is het beste wat me ooit is overkomen!
    Nogmaals heel veel succes en mocht je het leuk vinden om eens van gedachten te wisselen, dan kan dat altijd.

    Groetjes, Femke

    • Bedankt voor jullie reacties!
      Het valt soms inderdaad niet mee maar het is uiteindelijk voor een goed doel.

      Ik zou het erg leuk vinden om met ‘lotgenoten’ in contact te komen Femke. Ervaringen in mijn omgeving zijn er niet.

      Liefs Willeke

      • Weet niet of je mijn mailadres ergens kunt zien, of me kunt vinden via FB (ik heb de post van Mama to the Max geliked), dan kunnen we een keer contacten.

        Groetjes

  2. Lijkt me inderdaad een hele moeilijke beslissing voor beide partijen. Fijn dat je je verhaal kwijt kunt bij een psycholoog, maar lijkt mij ook vreemd als er zo’n multidisciplinair overleg plaatsvindt over jezelf. Mooi verwoord.

Deel je ideeën

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Insiders list

Sta jij al op onze mailinglijst? Meld je aan en blijf op de hoogte van alle MttM updates!